را ، باضافه وضو [ و وضو را براى محمد صلى اللَّه اضافه فرمود ] و آن حضرت را فضيلت بخشيد بسبب سوره فاتحة الكتاب و آيات آخر سوره بقره و سوره‌هاى پر فصل ( از سوره ق يا محمد يا فتح تا آخر قرآن ) و غنيمت و فىء را براى او حلال فرمود و او را با رعب ( و ترسى كه در دل دشمنانش ميافكند ) نصرت بخشيد ، و زمين را برايش سجده‌گاه و پاك‌كننده ( در تيمم ) قرار داد ، و او را بسوى همگان از سفيد و سياه و جن و انس ارسال فرمود ، و گرفتن جزيه و اسير كردن مشركين و فديه گرفتن را به او عطا فرمود ، سپس تكليفى به او متوجه شد كه به هيچ يك از پيغمبران آن تكليف متوجه نشده بود ، و از آسمان شمشيرى بىغلاف بر او نازل شد و به او گفته شد « در راه خدا جنگ كن ( و اگر ترا تنها گذاشتند ) تنها خودت تكليف دارى ( كه با دشمنان دين بجنگى ) . 2 - سماعة بن مهران گويد : قول خداى عز و جل را : « چنان كه پيغمبران اولو العزم صبر كردند تو هم صبر كن - 35 سوره 46 - » به امام صادق عليه السلام عرضكردم . فرمود : پيغمبران اولو العزم : نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و محمد صلى اللَّه عليه و آله و عليهم ميباشند . عرضكردم : اينها چگونه اولو العزم گشتند ؟ فرمود : زيرا جناب نوح با كتاب و شريعتى مبعوث شد و هر پيغمبرى كه پس از نوح آمد ، كتاب و شريعت و طريقه او را اخذ كرد ، تا زمانى كه جناب ابراهيم عليه السلام آمد با صحف و فرمان ترك كتاب نوح . نه از راه كافر شدن به آن ( بلكه اوضاع زمانش مقتضى ترويج كتاب نوح نبود ، و آن هم بدستور خداى تعالى بود ) سپس هر پيغمبرى كه بعد از ابراهيم عليه السلام آمد بشريعت و طريقه و صحف او رفتار كرد ، تا زمانى كه جناب موسى آمد و تورات و شريعت و طريقه خود را با فرمان ترك